Bu etapta turun belki de en güzel gününü ve kesinlikle en zor anını yaşadım. Arada sadece birkaç gün vardı. En güzel gün tek bir soruyla başladı: "Bungalovlarınız kaça?" En zor an ise Lincoln City'de bir barın kapısından sırılsıklam girdiğim anda geldi. İkisinin arasında da beni bisikletten indirmeye yemin etmiş bir Oregon rüzgârı vardı.
- 3 EkimColumbia Nehri → Astoria KOAIslak çadır ve 22 dolara jakuzili, havuzlu bir kamp. Gece: Astoria KOA.
- Ertesi günAstoria KOA'da molaRüzgâr ve yağmur dinmeyince bir gece daha kaldık. Gece: bize hediye edilen ısıtıcılı bungalov, aile boyu pizza ve altılı Budweiser.
- Yola dönüşAstoria → Cannon Beach → ManzanitaRüzgârla kişisel kavga, uçuşan kum, dev dalgalar, Meksika tabağı ve Manzanita. Gece: Nehalem Bay State Park.
- Kıyı boyuncaManzanita → Pacific CityDenny's'te hamburger, Sandlake manzara noktası. Gece: okyanusun karşısındaki Cape Kiwanda RV Resort.
- 7 EkimPacific City → Lincoln CitySis, yağmur ve McMenamins'te titreme: "suya dayanıklı"nın son damlası.
| Astoria → Cape Kiwanda2 gün; arada bir gece Nehalem Bay State Park | 149 km | ↑ 960 m | ↓ 970 m |
| Cape Kiwanda → Beverly Beach | 69 km | ↑ 560 m | ↓ 560 m |
| Etap toplamı | 218 km | ↑ 1520 m | ↓ 1530 m |
Yolda günlük GPS kaydı tutamadım: 2011’de powerbank diye bir şey pek yoktu ve GPS kaydı açıkken telefonun şarjı bir saat içinde bitiyordu, bu da turun genel kaydını imkânsız hale getirirdi. Bu yüzden bu değerler, telefonumdaki konum noktalarından yeniden çizdiğim rota boyunca Google Haritalar bisiklet yol tarifinden alınmış yaklaşık değerlerdir. Google’ın rotayı başka yollara saptırdığı birkaç günde mesafe kendi rotamdan, tırmanış ise yükselti modelinden hesaplandı. Feribotla geçilen kısımlar dahil değildir.
Astoria KOA · Önce yağmur, sonra jakuzi
Astoria-Megler Köprüsü'nü geçip Oregon'a girdikten sonra Astoria KOA'ya vardık. Kamp alanı demek az kalır, burası neredeyse bir tatil köyüydü: 22 dolara jakuzi ve havuz. Ama kapıdan girdiğimiz anda yağmur başladı ve çadırı ıslak ıslak kurduk. Başlangıç pek parlak değildi. Yine de o kadar yoldan sonra jakuzinin bacaklarımıza armağan olacağını biliyordum.
Ertesi sabah geç kalktık. Rüzgâr da yağmur da olduğu yerdeydi. Bir gece daha kalmaya, çamaşır yıkamaya ve bacaklarımızı biraz dinlendirmeye karar verdik.
Hediye bungalov · Küçük çocuklar gibi sevindik
Bir gecelik çadır parasını daha ödemeye gittim. Laf arasında, hiç umudum olmadan, bungalovların fiyatını da sordum. Görevli kadın bungalovu bize bedavaya verdi. Üstüne bir de ısıtıcı! İkimiz de küçük çocuklar gibi sevindik.
Sormak bedava. Bazen cevabı da bedava.
O gün telefonuma "Muhtemelen bugüne kadarki en güzel gün" diye yazmışım. Çamaşırları yıkadık, bir altılı Budweiser aldık ve aile boyu bir pizza söyledik. Hayatımda gördüğüm en büyük pizzalardan biriydi. Philip'le ikimiz neredeyse tamamını bitirdik, birkaç dilimi de sabaha sakladık. O kadar yedim ki gece uyuyamadım. İçerisi öyle sıcaktı ki kalan 30 günü bu bungalovda geçirip bir daha hiç pedal çevirmemek istedim :)
Cannon Beach · Rüzgârla kişisel bir mesele
Bungalovdan ayrılmak zor oldu, Cannon Beach'e varmak daha da zor. Rüzgâr öyle sert esiyordu ki bisiklete binemiyordum. O gün telefonuma yazdığım notu burada sansürleyerek aktarıyorum: "Neden bütün rüzgâr güneyden kuzeye esiyor? Benimle bir derdin mi var?!" Biz güneye gidiyorduk ve rüzgâr da her gün inatla bizim tam karşımızdan geliyordu. Kum yerden kalkıp nehir gibi akıyordu.
Ama bütün öfkem plaja bakınca geçti. Cannon Beach o güne kadar gördüğüm en güzel kumsallardan biriydi, adeta cennet. Sezonda nasıl olduğunu hayal bile edemiyorum. Rüzgâr, hayatımda gördüğüm en büyük dalgaları yapıyordu. Biz de kuma turumuzun adını yazdık: "Raincouver to Sun Diego". Yağmurlu Vancouver'dan güneşli San Diego'ya... Yarı yolda bile değildik ama hedef belliydi.
Manzanita, Meksika tabağı ve Denny's
Cannon Beach'ten sonra yol Neahkahnie Dağı'nın yamacına tırmandı ve kıyıyı tepeden gördük. Aşağıda dalgalar bembeyaz köpüklerle kumsala vuruyordu. Sonra bir Meksika restoranı, ardından Manzanita geldi. Biraz ileride de Denny's'te hamburgerle yakıt aldık. Bu turda yemek yalnızca yemek değildi; bir sonraki yokuşla yapılan pazarlıktı.
O geceyi Manzanita'nın hemen yanındaki Nehalem Bay State Park'ta, çam ağaçlarının arasında geçirdik. O akşam telefonuma tek satır not bile düşmemişim; yorgunluk bazen insana not almayı bile unutturuyor. Geriye kalan tek iz, sabah ağaçların arasından süzülen ışıkta çekilmiş bu fotoğraf.
Cape Kiwanda · Sörfçülerin arasında
Sandlake'teki manzara noktasından sonra Cape Kiwanda RV Resort'a vardık. İhtiyacımızdan fazlası vardı ama geç kaldığımız için havuza giremedik. Kamp okyanusun tam karşısındaydı ve buradakilerin çoğu sörfçüydü. Bu havada, bu dalgalarda sörf yapmak için insanın gerçekten biraz deli olması lazım. Bunu, rüzgâra karşı yüklü bisikletle San Diego'ya doğru giden biri olarak söylüyorum :)
Lincoln City · "Suya dayanıklı"nın son damlası
Sonraki gün yol sisin ve yağmurun içinden geçti. Uçurumlar, ağaçlar ve deniz aynı griye boyanmıştı. McMenamins'e vardığımda o kadar ıslanmıştım ki ne üzerimde ne de çantalarımda tek bir kuru eşya kalmıştı. 1. etapta size "su geçirmez" ile "suya dayanıklı" arasındaki farkı birkaç gün içinde bütün vücudumla öğreneceğimi söylemiştim. İşte o barın kapısı, "suya dayanıklı"nın son damlasıydı.
O barın kapısı, "suya dayanıklı"nın son damlasıydı.
İçeride tir tir titremeye başladım ve gerçekten hastalandım. Neyse ki titremem bir süre sonra geçti ve yavaş yavaş kendime geldim. Halime acıyan Philip su geçirmez ekipmanlarından birkaçını bana verdi; yola ancak öyle devam edebildim. 1. etapta güldüğüm kilitli poşetin intikamı buydu herhalde. Bir de balık ve patates kızartması yedik. Tadı çok güzeldi ama Philip'le benim gibi iki aç hayvanı doyurmaya yetmedi.
O barı hiç unutamıyorum. Benim için çok zor bir andı; ıslaklığı son noktasına kadar yaşadım. Ama bu etap bana iki şey öğretti: kamp görevlisine sorulan tek bir soru bazen sıcak bir bungalova dönüşebiliyor ve iyi bir yol arkadaşı en ıslak anınızda yanınızda oluyor. Bizi bir sonraki gece yine yağmur ve bu sefer çadırın etrafında dolaşan davetsiz misafirler bekliyordu.
- Gece kaldığımız yerler: Astoria KOA (22 dolar, jakuzi ve havuz; sonraki gece bize hediye edilen bungalov), Nehalem Bay State Park, Cape Kiwanda RV Resort. Bugünkü durumları için: Nerede kaldık?
- 2011'de fiyatlar: Astoria KOA'da kamp 22 dolar. Bungalov: bir soru.
- Yoldan çıkan ders: Sormak bedava; bungalovu böyle kazandık. Bir de: su geçirmez ekipmana para verin, "suya dayanıklı" yetmiyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder