Pismo Beach'ten sonra önümüzde 71 millik uzun bir gün vardı. Günün sonunda bizi neyin beklediğinden haberimiz yoktu. Bu etapta Kaliforniya'nın en güzel gün batımlarından birini izledik, Halloween günü ilk lastiğimizi patlattık ve sonunda Los Angeles'a vardık. Hollywood'un bana ne hissettirdiğini ise sona saklıyorum :)
- RefugioPismo Beach → Refugio Beach71 millik bir gün. Gece: Refugio Beach, 10 dolarlık hiker-biker alanı ve muhteşem bir gün batımı.
- GoletaRefugio → Goleta → CarpinteriaStarbucks'ta Halloween süsleri ve annemle telefon. Gece: Carpinteria State Beach, "16.00'dan önce giriş yok, 09.00'da çıkış" kuralı.
- 31 EkimCarpinteria → Ventura → Leo CarrilloIn-N-Out, Starbucks ve ilk patlak lastik. Gece: Leo Carrillo State Park, Malibu hemen yanımızda.
- Los AngelesLeo Carrillo → Santa Monica → HollywoodSanta Monica'da HI Hostel (gecesi 38 dolar), otobüsle Hollywood.
| Pismo Beach → Refugio Beach | 119 km | ↑ 1220 m | ↓ 1210 m |
| Refugio Beach → Carpinteria | 58 km | ↑ 180 m | ↓ 200 m |
| Carpinteria → Leo Carrillo | 85 km | ↑ 480 m | ↓ 450 m |
| Leo Carrillo → Santa Monica | 49 km | ↑ 170 m | ↓ 160 m |
| Etap toplamı | 311 km | ↑ 2050 m | ↓ 2020 m |
Yolda günlük GPS kaydı tutamadım: 2011’de powerbank diye bir şey pek yoktu ve GPS kaydı açıkken telefonun şarjı bir saat içinde bitiyordu, bu da turun genel kaydını imkânsız hale getirirdi. Bu yüzden bu değerler, telefonumdaki konum noktalarından yeniden çizdiğim rota boyunca Google Haritalar bisiklet yol tarifinden alınmış yaklaşık değerlerdir. Google’ın rotayı başka yollara saptırdığı birkaç günde mesafe kendi rotamdan, tırmanış ise yükselti modelinden hesaplandı. Feribotla geçilen kısımlar dahil değildir.
Refugio Beach · 71 milin ödülü
71 mil pedal çevirdikten sonra Refugio Beach'e vardık. Kamp alanı tamamen doluydu; ama hiker-biker alanı, yani yürüyüşçülere ve bisikletçilere ayrılmış ortak köşe, bomboştu. Üstelik sadece 10 dolardı ve manzarası inanılmazdı. Bazen bisikletçi olmak gerçekten güzel :)
Orada bisiklet tutkunu bir çiftle tanıştık. Bize yemek ikram ettiler, turumuzu en ince ayrıntısına kadar sordular, kendi bisiklet maceralarını anlattılar. O akşam notlarıma şunu yazmışım: Kuzey Amerika'da insanlar bisikletçilere gerçekten çok iyi davranıyor. Bu turda bunu defalarca yaşadım.
Kamp tamamen doluydu ama bisikletlilere ayrılan alan bomboştu. Bazen bisikletçi olmak gerçekten güzel.
Goleta · Halloween ve annemin sesi
Ertesi gün Goleta'dan geçtik. Notlarıma tek cümle yazmışım: "Yaşanacak en güzel yer!" Wifi için bir Starbucks'a girdik; her yer Halloween süsleriyle doluydu. Annemle konuştum. Türkiye'de herkes iyiydi. Yolda insanın en çok aradığı haber de buydu.
Carpinteria · Kısa bir gün, altılı bir Budweiser
O gün kısa sürdü ve akşamı Carpinteria State Beach'te geçirdik. Güzel bir yerdi ama hiker-biker alanı için 10 dolar bana pahalı geldi. Duşlar çeyreklikle çalışıyordu ve ayı dolabı da yoktu. Ayı dolabı dediğim, yiyecekleri hayvanlardan korumak için konan kilitli metal kutular. Rakunlar ise yine her yerdeydi; düşünün artık. Kamp şehrin içinde olduğu için kuralları sıkıydı: saat 16.00'dan önce giriş yok, sabah 09.00'a kadar çıkış zorunlu. Neyse ki market yakındı. Altılı Budweiser ve sosisli aldık. Kısa bir sürüş gününün en güzel kısmı buydu.
31 Ekim · Halloween'de ilk patlak
Ventura'da In-N-Out ve Starbucks molası verdik. Notlarımda o güne dair tek bir satır var: "İlk patlak lastik." Vancouver'dan beri binlerce kilometreye dayanan lastiklerden biri, tam da Halloween günü pes etti. Korku filmi için bundan uygun bir gün olamazdı. Akşam Leo Carrillo State Park'a vardık. Los Angeles'a 30 mil kalmıştı ve Malibu hemen yanı başımızdaydı. İtiraf edeyim, Malibu'da Baywatch'tan kalma bir cankurtaran sahnesi görmeyi umuyordum. Bu umudumu notlarıma bile yazmışım :)
Santa Monica · Dünyanın en iyi hosteli
Santa Monica'daki HI Hostel inanılmaz temiz ve çok güzeldi; tek kusuru fiyatıydı: gecesi 38 dolar. Haftalardır çadırda yatan biri için bu ciddi bir paraydı. Ama yeri harikaydı: Santa Monica'nın tam merkezinde, Los Angeles şehir merkezi dışında her yere yürüme mesafesinde. Hollywood'a otobüsle en az bir saat sürüyordu, bilet 1,5 dolardı. Odada wifi çekmiyordu ama lobide sorun yoktu; ailemle orada konuştum. Notuma düştüğüm hüküm ise netti: bu, dünyanın en iyi hosteli olmalı.
Hollywood · Beklentiler ve yıldızlar
Ve Hollywood... Açık konuşacağım: hayal kırıklığıydı. Evler güzeldi, onun dışında özel bir şey göremedim. Her şey pahalıydı; bir buzdolabı mıknatısı bile 4 dolar civarındaydı. Walk of Fame ise gördüğüm en sönük yerlerden biriydi. İsmimin o kaldırımda olmasını ister miydim, emin değilim. Kodak Theatre'ın çevresi rengârenkti, biraz New York'u andırıyordu; ama New York bundan çok daha iyi. Ertesi gün Universal Studios'a gidecektik. Belki o, Hollywood'un itibarını kurtarırdı.
İsmimin o kaldırımda olmasını ister miydim, emin değilim.
Leo Carrillo'dan Santa Monica'ya pedal çevirdiğimizde ormanlarda, uçurumlarda ve küçük kasabalarda geçen haftalar arkamızda kalmıştı. Artık dev bir şehirdeydik ve haritada geriye çok az yol kalmıştı. Son durak: San Diego.
- Gece kaldığımız yerler: Refugio Beach (hiker-biker alanı 10 dolar), Carpinteria State Beach (10 dolar, 16.00'dan önce giriş yok), Leo Carrillo State Park, Santa Monica'da HI Hostel (gecesi 38 dolar). Bugünkü durumları için: Nerede kaldık?
- 2011'de fiyatlar: Santa Monica–Hollywood otobüsü 1,5 dolar, Hollywood'da bir mıknatıs yaklaşık 4 dolar.
- Yoldan çıkan ders: Hiker-biker alanları, kamp tamamen dolu olsa bile çoğu zaman boştur. Bisikletçi olmanın en güzel ayrıcalığı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder